De laatste keer dat we wat schreven, waren we in Bangkok. Wat lijkt dat lang geleden! Inmiddels zijn we in Kuala Lumpur, maar in de tussentijd hebben we heerlijk op het paradijselijke Koh Tao vertoefd.

Het laatste loodje, van Bangkok naar Chumpon, was een zwaar loodje. Na de langetocht vanuit Laos naar Bangkok vervolgens flinke vertraging bovenop een treinrit die 7 uur zou duren. Meligen flauw worden van het hangen, slapen, niets doen. Vervolgens 'wie ben ik'gaan spelen met post-its op elkaars voorhoofd. Alles om de tijd maar te doden.Begin van de nacht aangekomen in Chumpon, na 4 uur slapen op naar de boot naar Koh Tao. Jullie denken natuurlijk dat reizen een pretje is, maar op dat soort momenten is het toch best wel pittig (niet dat we willen klagen uiteraard ;-))

Koh Tao maakte het lange reizen helemaal goed. We hadden in de reisgids een plekje net buiten de drukte gevonden. Verschillende baaitjes waar je alleen lopend of per boot kunt komen. Toen we daar aan kwamen varen, waren we verkocht en hebben daar meteen voor een week geboekt. Een plaatje uit een reisgids, zo zag het er uit. Turkoois zeewater, rotsen, wit strand, palmbomen.........Engelmiek heeft zich zeker in het begin gedragen als een kind in een speelgoedwinkel. Het was waar ze op gehoopt had en meer: huisje zo goed als op het strand,tussen de cocospalmbomen, hagelwittestrandjes omringt door grote rotspartijen etc. etc.Alles was zo nieuw, prachtig, anders, exotisch voor haar.

Wat maakte datClaudia er weer met nieuwe ogen naar keek, genietend van haar verwondering. We verbleven in een eenvoudige bungalow, omgeven door jungle. Het resort heeft geen warm water (dus koud douchen ja, wat erger klinkt dan het is) en in je bungalow heb je alleen 's nachtselectriciteit. Tegen het vallen van de avond zette het hele insectenkoor (krekels enz)tegelijkertijd in, ongeveer gelijktijdig met het uitvliegen van de muggen. En jee...., wat een joekels! DachtClaudia eerst nog redelijkerwijs de muggenbultendans te ontspringen aangezien het leek of ze Miek lekkerder vonden. Naar verloop van tijd bleken we toch gelijk op te gaan.....

Onze dagen daar bestonden voornamelijk uit ons via ons ontbijt in het restaurantje naar het strand te begeven. Beetje liggen, beetje lezen, beetje snorkelen, op luchtbedje dobberen.Lui zeg, horenwe jullie denken. Maar niets is minder waar! Dagelijks maakten we de gang van ons baaitje naar de grote baai, door de jungle, lopend, heuvel op, heuvel af.Elke dag een half uur heen, een half uur terug. Op sommige dagen liepen we een dorpje verder, (naar Sairee Beach). Een uur heen, een uur terug. Elke dag een flinke workout dus! 's Nachts met onze headlightsover het donkere paadje terug, terwijl de krabben en spinnen en wie weet wat nog meer wegschoten van het pad.

Van de acht dagen op Koh Tao heeft het een keer ruim24 uur lang geregend. En als het regent daar, dan gaat het ook hard!! Met bakken komt het uit de lucht zetten. Wat maakt dat je benauwd naar het bladerdak van je bungalow gaat kijken om te zien of die het wel houdt! Fris werd het ook, dus gaan slapen met kleren aan, want geen dekens voorhanden, alleen een laken. Engelmiek heeft die nacht de halve nacht wakker gelegen en hoorde een vreemd geluid. De volgende ochtend deed ze een poging dit na te doen om aan Claudia te vragen wat het nou toch was. Claudia had het ook wel gehoord, maar er verder geen aandacht aan geschonken, ze voelde zich wel veiligin het hutje onder deklamboe.Het klonk een beetjeals een kudde loeiende koeien. Wat best vreemd is als je je bedenkt dat er op Koh Tao geen koeien rond lopen....... De volgende avond zijn we erachter gekomen waar dat geluid vandaan kwam: kikkers, brulkikkers.........ofzo.....Uiteraard wel een maatje groter dan je ze in NL ziet, maar toch verwacht je zo'n geluid niet uit zo'n klein beestje. De hevige regenval maakte dat er de dagen erna overal 'watervallen' overbleven. In de jungle, de resorts, op het strand, over en door de straten van het dorp.

Twee keer hebben we een paar uur een longtailboot gehuurd om te gaan snorkelen in mooie baaien verderop. De eerste keer dat we dat deden, was de dag waarop het zo begon te regenen. We hebben dapper geprobeerd om door te zetten, in het water was het goed te doen, het zeewater was warm. Maar eenmaal terug op de boot, in de regen, begonnen we toch wel wat blauwe lippen te ontwikkelen en te rillen. Toen de rum/cola ook niet werkte, hebben we ons terug laten brengen. Helemaal zeiknat geregend,weer aangekomen bij het resort ons eerst opgewarmd in de zee. Ongelooflijk, hoe warm dat zeewater dan aanvoelt! Daarna ons in de bungalow genesteld om er voorlopig niet meer uit te komen. Toen wetwee dagen later weer gingen snorkelen was het gelukkig heerlijk weer. Gewapend met onze zonnebrand en snorkels gooide Pan, onze taxiboat driver, ons op verschillende plekken overboord. Wat is de onderwater wereld toch prachtig! Schitterende papagaaivissen, maanvissen, pijlstaart inktvisjes en een heleboel ik weet niet wat voor bijzonder en fel gekleurde vissen. En dat op een achtergrond van prachtig koraal. Engelmiek voelde zich op een gegeven moment alsof ze aan het vliegen was over bizarre landschappen die het koraal gevormd had. De meeste vissen zijn nieuwsgierig aangelegd en kwamen een tijdje metje mee zwemmen. Op een gegeven moment dreef er een stuk watermeloen in de zee die ze lekker vonden. Engelmiek dacht dat het leuk was deze vast te houden, zodat de vissen uit haar hand zouden eten. Blijkbaar was een van de vissen het daar niet mee een, want die beet (!) in haar arm! Gelukkig was het een klein zwart/wit visje en geen haai (die daar ook voorkomen) dus Engelmiek kon ongedeerd, maar zwaar beledigd, gewoon weer aan boord klimmen.

De dorpjes waar wij kwamen waren vooral ingericht op duiktoerisme. Er waren leuke eettentjes, veel duikscholen en internetcafe's. Daar omheen veel resorts. Ondanks dat het eiland zeker toeristisch is, heeft het zijn knusheid tot nu toe weten te behouden. Nou wil het toeval dat een vriend van Peer, Lud (DJ Absolud), zijn eigen tent daar heeft. Omdat hij ook op de naburige eilanden veel draait, was het de vraag of we hem zouden treffen. We zijn er op een avond maar gewoon naar toe gelopen en hebben gezellig een drankje gedaan met hem in de tuin van zijn zeer sfeervolle tapas restaurant/club. De volgende dag bleek een duikschool daar een feest te geven waar hij zou draaien. Dus daar waren wij natuurlijk ook bij! Wat hebben we heerlijk gedanst op zijn deuntjes! Een verademing na Vang Vieng, waar het niveau niet echt tot grote hoogten steeg. En wat is het heerlijk om in een prachtig sfeerverlichte en mooi vormgegeven tuin in de zwoele avondlucht een dansje te doen. Dit hebben we dan ook een paar uur volgehouden. Een andere avond zijn we in het restaurant van Lud tapas gaan eten. Wat een verrukkelijke afwisseling op het lokale eten. Tropische tapas! Cocktailtje er bij.... helemaal goed!!!

Ook genoten hebben we van de flora en fauna van Koh Tao. Gekko's, tokeh's (met hun onmiskenbare geluid), eekhoorntjes over waslijnen,krabben in verschillende maten, grote spinnen (waar we niet zo blij van werden), verschillende soorten kikkers, vuurvliegjes..........We hebben zelfs twee keer een varaan gezien! Best aan de maat ook nog!Prachtig! Oppassen was het voor de vallende cocosnoten uit de palmbomen. Die schijnen meer mensenlevens te eisen dan de brommerongelukken aldaar. In het dorp waren we op den duur plaatselijke beroemdheden. Elke keer als we langs de winkeltjes, barretjes en massagesalons liepen zwaaiden de mensen naar ons, lachend dat zij zo klein waren en wij niet, zeg maar.

Na een week chillen, veel lopen, zwemmen, schommelen op het strand in het maanlicht, snorkelen, lekker eten etc.werd het tijd om verder te gaan en te beginnen aan de laatste etappe van onze reis. Dus boot en nachttrein geboekt om via Butterworth naar Kuala Lumpur, Maleisie, te reizen. In Butterworth kwamen we 24 uur na vertrek van het eiland aan. Daar hebben we op het nippertje de trein naar Kuala Lumpur gehaald. Had niemand ons even kunnen vertellen dat het in Maleisie een uur later is dan in Thailand?!? Met behoorlijk wat vertraging zijn we gisteravond, na een non-stop reis van 34 uur, in Kuala Lumpur aangekomen.

Kuala Lumpur heeft niet de indruk een grote stad te zijn, terwijl het dat wel degelijk is! Wat een verschil met Thailand. Het is hier schoon en wat opvalt is dat de levensstandaard hoger is. Het is ook wel wat duurder. Leuk om te zien hoe zoveel verschillende bevolkingsgroepen samenleven. Kijk je de ene kant op zie je een moskee, dan weer een kerk, op de andere hoek staat een Buddhistische tempel en het wemeld van de hindoestaanse dametjes. De mensen zijn uiterst vriendelijk en grappig. De warmte lijkt in de stad wel wat heftiger. Vandaag zijn we naar de Kuala Lumpur Twin Touwers geweest en naar de KL Radio Tower. De laatste zijn we opgegaan, om te genieten van het geweldige uitzicht over de stad. Vanavond gaan we naar de Indian marked en China town. Morgen zullen we ook nog wat dingen bekijken voordat we op de bus naar Singapore stappen. Als het goed is staat in Singapore Renee op ons te wachten! Zo leuk om haar en Ruben daar te ontmoeten (voor degenen die het niet weten: Renee en Ruben zijn vrienden van ons die onlangs naar Singapore verhuisd zijn).Zo is alweer de laatste etappe van onze reis aangebroken. Vrijdag vliegen we terug naar Bangkok, om daar 's avonds op het vliegtuig naar Amsterdam te stappen.

Foto's kunnen we hier niet uploaden, maar volgens z.s.m.!

Heel veel liefs van ons, uit drukkend warm Kuala Lumpur (dat is nog eens wat anders dan -15 en sneeuw)

Clau&Miek (nee, we hebben elkaar nog niet de tent/trein/bungalow/bus/boot uitgevochten ;-))